ในวาทกรรมสาธารณะของจีน ปีหนึ่ง ๆ มักได้รับความหมายพิเศษเมื่อไปตรงกับวันครบรอบสำคัญหรือเหตุการณ์สำคัญ และปี 2569 ก็เป็นปีเช่นนั้นที่ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปีนี้ตรงกับวาระครบรอบ 105 ปีการก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีน ตรงกับปีเริ่มต้นของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 15 (“แผนสือ-อู่-อู่” พ.ศ. 2569-2573) ตรงกับปีที่จีนรับหน้าที่เป็นเจ้าภาพประจำปีของเขตเศรษฐกิจเอเปก (APEC) และยังตรงกับปีที่โครงการอวกาศที่มีมนุษย์ควบคุมของจีนประสบความสำเร็จสำคัญพร้อมกันในสองแนวรบ คือการปฏิบัติงานของสถานีอวกาศ และโครงการสำรวจดวงจันทร์ หากพิจารณาแยกกัน เหตุการณ์ทั้งสี่นี้อยู่ในสี่ขอบเขตที่แตกต่างกัน คือการเมือง เศรษฐกิจ การทูต และวิทยาศาสตร์เทคโนโลยี แต่เมื่อเหตุการณ์เหล่านี้มาบรรจบกันในปีปฏิทินเดียวกัน ก็กลายเป็นภาพตัดขวางที่หาได้ไม่บ่อยสำหรับการสังเกตวาทกรรมทางการและบรรยากาศทางสังคมของจีนในปัจจุบัน

ในเชิงการนับปี พรรคคอมมิวนิสต์จีนก่อตั้งขึ้นที่เมืองเซี่ยงไฮ้ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2464 ดังนั้นปี 2569 จึงตรงกับวาระครบรอบ 105 ปีพอดี ซึ่งเป็นการคำนวณตัวเลขกลมที่ไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ เช้าวันที่ 1 กรกฎาคมปีนี้ พิธีฉลองครบรอบ 105 ปีการก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีนจัดขึ้นอย่างเป็นทางการที่หอประชุมประชาชนแห่งกรุงปักกิ่ง โดยสีจิ้นผิง เลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน ประธานาธิบดี และประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง ได้มอบ “เหรียญ 1 กรกฎาคม” แก่ผู้ได้รับรางวัลและกล่าวสุนทรพจน์ เช่นเดียวกับกิจกรรมฉลองวันครบรอบวันก่อตั้งพรรคในปีก่อน ๆ กิจกรรมฉลองในปีนี้ยังรวมถึงการคัดเลือกและมอบ “เหรียญ 1 กรกฎาคม” รวมถึงการคัดเลือกและยกย่องสมาชิกพรรคดีเด่น เจ้าหน้าที่งานพรรคดีเด่น และองค์กรพรรคระดับฐานที่ก้าวหน้าทั่วประเทศ พร้อมทั้งจัดนิทรรศการเฉพาะเรื่องขนาดใหญ่ ก่อนวันครบรอบทางการสองวัน คือค่ำวันที่ 29 มิถุนายน การแสดงศิลปะเฉลิมฉลองครบรอบ 105 ปีการก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีนในชื่อ “ประชาชนคือที่สุด” จัดขึ้นที่หอประชุมประชาชน ตามรายงานทางการ ผู้นำพรรคและรัฐ รวมถึงสีจิ้นผิง ได้ร่วมชมการแสดงพร้อมผู้ชมราว 3,000 คน กิจกรรมรำลึกทั้งหมดนี้สืบทอดธรรมเนียมที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนจัดงานเฉลิมฉลองขนาดใหญ่ในวาระครบรอบที่ลงท้ายด้วยเลข 10 หรือเลข 5 ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่เนื่องจากปีนี้ไม่ใช่วาระครบรอบเต็มสิบปี (เช่นครบรอบ 100 ปีการก่อตั้งพรรค) ขนาดของงานจึงใกล้เคียงกับรูปแบบที่ผสมผสานระหว่างการรำลึกประจำปีตามปกติกับการสรุปผลงานตามช่วงเวลา

สิ่งที่สอดคล้องกับกิจกรรมรำลึกวันก่อตั้งพรรคคือการเริ่มต้นอย่างเป็นทางการของแผนพัฒนาฉบับที่ 15 ข้อเสนอของแผนนี้ได้ผ่านการพิจารณาและรับรองในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 4 ของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 20 เมื่อเดือนตุลาคม 2568 จากนั้นในเดือนมีนาคม 2569 ได้ถูกแปลงเป็นกรอบแผนพัฒนาระดับชาติที่มีผลทางกฎหมายในการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติ โดยกำหนดเป้าหมายระยะต่าง ๆ เช่น การทำให้ GDP ต่อหัวเข้าสู่ระดับประเทศพัฒนาระดับกลางภายในปี 2578 ในระบบวาทกรรมทางการ การที่วาระครบรอบ 105 ปีการก่อตั้งพรรคมาบรรจบกับปีเริ่มต้นของแผนพัฒนาฉบับที่ 15 ถูกนำมาใช้เน้นย้ำความต่อเนื่องของกระบวนการทำให้ทันสมัยแบบจีน กล่าวคือ ความสอดคล้องกันระหว่างความต่อเนื่องทางประวัติศาสตร์ของพรรคที่ปกครองกับแผนพัฒนาระยะกลางและระยะยาวของประเทศ ซึ่งเป็นหนึ่งในแนวเรื่องที่บทความโฆษณาเชิงทฤษฎีและกิจกรรมรำลึกทางการจำนวนมากในปีนี้เน้นย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หากการรำลึกวันก่อตั้งพรรคและแผนพัฒนาห้าปีมุ่งไปที่วาทกรรมด้านกิจการภายในประเทศเป็นหลัก การที่จีนรับหน้าที่เป็นเจ้าภาพเอเปกในปี 2569 ก็เป็นจุดหมุนสำคัญของวาทกรรมด้านต่างประเทศของจีนในปีนี้ ตามการประกาศอย่างเป็นทางการ การประชุมผู้นำเขตเศรษฐกิจเอเปกอย่างไม่เป็นทางการครั้งที่ 33 จะจัดขึ้นที่เมืองเซินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง ระหว่างวันที่ 18-19 พฤศจิกายน 2569 ซึ่งเป็นครั้งที่สามที่จีนเป็นเจ้าภาพการประชุมผู้นำเอเปก ต่อจากเซี่ยงไฮ้ในปี 2544 และปักกิ่งในปี 2557 โดยหัวข้อการประชุมถูกกำหนดไว้ว่า “สร้างประชาคมเอเชีย-แปซิฟิก ส่งเสริมความเจริญรุ่งเรืองร่วมกัน” เพื่อเตรียมการสำหรับการประชุมสุดยอดครั้งนี้ จีนจัดการประชุมและกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับเอเปกราว 300 ครั้งในหลายเมืองตลอดทั้งปี ซึ่งรวมถึงการประชุมเจ้าหน้าที่อาวุโสสามครั้งที่เมืองกว่างโจว เซี่ยงไฮ้ และต้าเหลียน ในเดือนกุมภาพันธ์ พฤษภาคม และสิงหาคมตามลำดับ และการประชุมระดับรัฐมนตรีเฉพาะด้านหรือกิจกรรมระดับสูงอีกประมาณสิบครั้งนับตั้งแต่เดือนพฤษภาคมเป็นต้นไป เว็บไซต์ทางการ “APEC China 2026” ได้เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ เพื่อเผยแพร่ความคืบหน้าในการเตรียมงานแก่สมาชิกเขตเศรษฐกิจและสาธารณชนอย่างต่อเนื่อง สำหรับจีนแล้ว การเป็นเจ้าภาพการประชุมสุดยอดเอเปกเป็นครั้งที่สามถูกมองในทางการว่าเป็นโอกาสทางการทูตที่จะแสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการเข้าร่วมและนำการบริหารจัดการเศรษฐกิจระดับภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิกต่อไป ขณะที่การเลือกเซินเจิ้น เมืองเขตเศรษฐกิจพิเศษ เป็นสถานที่จัดการประชุม ก็ถูกตีความอย่างกว้างขวางว่าเป็นการจัดวางเชิงสัญลักษณ์ที่สอดคล้องกับวาทกรรมการปฏิรูปและเปิดประเทศของจีน

ในด้านวิทยาศาสตร์และการสำรวจอวกาศ ปี 2569 ก็ถูกสื่อทางการของจีนบรรยายว่าเป็นปีที่มี “ภารกิจแน่นเต็มตาราง” เช่นกัน ตามแผนที่เผยแพร่อย่างเป็นทางการโดยโครงการอวกาศที่มีมนุษย์ควบคุมของจีน สถานีอวกาศของจีนจะมีภารกิจการบินที่มีมนุษย์ควบคุมสองครั้งในปี 2569 คือเสิ่นโจว-23 และเสิ่นโจว-24 รวมถึงภารกิจขนส่งสินค้าอีกหนึ่งครั้ง โดยลูกเรือเสิ่นโจว-23 จะมีนักบินอวกาศหนึ่งคนที่ปฏิบัติการทดลองการประจำการระยะยาวนานกว่า 1 ปี ซึ่งจะเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์การบินอวกาศที่มีมนุษย์ควบคุมของจีนที่นักบินอวกาศอยู่ในวงโคจรเกิน 1 ปี ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่แสดงว่าสถานีอวกาศของจีนได้ก้าวจากขั้นตอนการก่อสร้างไปสู่ขั้นตอนการปฏิบัติงานตามปกติและมีประสิทธิภาพ ในขณะเดียวกัน ยานอวกาศที่มีมนุษย์ควบคุมรุ่นใหม่ของจีนที่ชื่อ “เมิ่งโจว” มีกำหนดทำการบินครั้งแรกในปี 2569 ยานรุ่นใหม่นี้พัฒนาต่อจากยานเสิ่นโจวโดยปรับปรุงทั้งระบบ ใช้การออกแบบแบบโมดูลาร์ สามารถบรรทุกนักบินอวกาศได้สูงสุด 7 คนสำหรับภารกิจในวงโคจรใกล้โลกไปยังสถานีอวกาศ ส่วนรุ่นสำหรับภารกิจไปดวงจันทร์สามารถบรรทุกนักบินอวกาศ 3 คนเดินทางระหว่างโลกกับวงโคจรรอบดวงจันทร์ได้ ถือเป็นอุปกรณ์สำคัญที่จีนใช้ผลักดันทั้งการปฏิบัติงานของสถานีอวกาศใกล้โลกและโครงการส่งมนุษย์ไปดวงจันทร์ไปพร้อมกัน

ในด้านโครงการสำรวจดวงจันทร์ ภารกิจหลักของปี 2569 คือการส่งยานสำรวจฉางเอ๋อ-7 ขึ้นสู่อวกาศ โดยมีเป้าหมายตรงไปยังขั้วใต้ของดวงจันทร์ เพื่อสำรวจสภาพแวดล้อมพื้นผิวดวงจันทร์และทรัพยากร ซึ่งสิ่งที่ได้รับความสนใจมากที่สุดคือการค้นหาหลักฐานการมีอยู่ของน้ำแข็งในบริเวณขั้วดวงจันทร์ หากผลการสำรวจได้รับการยืนยัน จีนก็มีแนวโน้มที่จะเป็นหนึ่งในประเทศแรก ๆ ของโลกที่พบหลักฐานตรงของน้ำแข็งบนดวงจันทร์ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการสร้างสถานีวิจัยบนดวงจันทร์และการใช้ทรัพยากรบนดวงจันทร์ในอนาคต ภารกิจฉางเอ๋อ-7 ยังถูกมองว่าเป็นการปูทางสำคัญสำหรับโครงการส่งมนุษย์ไปดวงจันทร์ของจีน ตามแผนโดยรวมของโครงการสำรวจดวงจันทร์แบบมีมนุษย์ควบคุมของจีน จีนมีแผนที่จะส่งมนุษย์ลงจอดบนดวงจันทร์ก่อนปี 2573 โดยได้พัฒนาจรวดขนส่งรุ่นใหม่ “ฉางเจิง-10” ยานอวกาศ “เมิ่งโจว” ที่บรรทุกได้ 7 คน และยานลงจอดบนพื้นผิวดวงจันทร์ “หล่านเยว่” ทั้งสามชิ้นนี้รวมกันเป็นสิ่งที่สื่อทางการเรียกว่า “กองเรือดวงจันทร์” ของจีน ก่อนหน้านี้ ยานอวกาศ “เมิ่งโจว” ได้ทำการทดสอบการบินหลบหนีที่ความสูงศูนย์เสร็จสิ้นแล้วเมื่อเดือนมิถุนายน 2568 และจรวด “ฉางเจิง-10” ก็ได้ทำการทดสอบจุดระเบิดแบบผูกยึดครั้งที่สองเสร็จสิ้นในเดือนกันยายนปีเดียวกัน เป็นการปูพื้นฐานสำหรับภารกิจในปี 2569 และหลังจากนั้น

เมื่อพิจารณาการรำลึกทางการเมือง วงจรแผนพัฒนา บทบาทเจ้าภาพทางการทูต และความสำเร็จด้านอวกาศไปพร้อมกัน จะเห็นได้ว่าทางการจีนในการสื่อสารสาธารณะของปี 2569 ได้จงใจเสริมสร้างกรอบวาทกรรมแบบ “การบรรจบกันของช่วงเวลาประวัติศาสตร์หลายช่วง” คือ วาระครบรอบ 105 ปีการก่อตั้งพรรคเน้นย้ำความต่อเนื่องทางประวัติศาสตร์ของการปกครอง ปีเริ่มต้นของแผนพัฒนาฉบับที่ 15 เน้นย้ำความต่อเนื่องของแนวทางการพัฒนาและการบรรลุเป้าหมายระยะยาวอย่างค่อยเป็นค่อยไป การเป็นเจ้าภาพเอเปกเน้นย้ำความต่อเนื่องของการเปิดประเทศและการเข้าร่วมในธรรมาภิบาลโลก ขณะที่การประจำการระยะยาวบนสถานีอวกาศและภารกิจสำรวจดวงจันทร์ต่างชี้ไปที่ความพึ่งพาตนเองด้านเทคโนโลยี ซึ่งเป็นแกนหลักที่ปรากฏตลอดข้อเสนอของแผนพัฒนาฉบับที่ 15 การบรรจบกันเชิงวาทกรรมนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญโดยสิ้นเชิง เนื่องจากวงจรแผนพัฒนาห้าปี ปฏิทินการรำลึกของพรรค และระบบการหมุนเวียนเจ้าภาพขององค์กรระหว่างประเทศ ต่างก็มีจังหวะเวลาที่คงที่ของตนเองอยู่แล้ว และเมื่อจังหวะเหล่านี้มาบรรจบกันในปีเดียวกันโดยพอดี การสื่อสารทางการก็มีแนวโน้มที่จะกลั่นเอาความบรรจบกันนี้มานำเสนอในฐานะปีที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เป็นพิเศษ

สำหรับประชาชนทั่วไป ผลของการบรรจบกันนี้สะท้อนออกมาในรูปของความหนาแน่นของการรายงานข่าวและความเข้มข้นของประเด็นสาธารณะที่เปลี่ยนไป ตั้งแต่การรายงานข่าวพิธีฉลองวันก่อตั้งพรรคและการแสดงศิลปะในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม ไปจนถึงกระแสการตีความนโยบายรอบการปฏิบัติตามกรอบแผนพัฒนาฉบับที่ 15 ในช่วงกลางปี และข่าววิทยาศาสตร์เทคโนโลยีที่ต่อเนื่องในช่วงครึ่งปีหลังเกี่ยวกับความคืบหน้าการเตรียมการประชุมสุดยอดเอเปกที่เซินเจิ้น ภารกิจการบินที่มีมนุษย์ควบคุมในชุดเสิ่นโจว และการส่งยานฉางเอ๋อ-7 วาระสาธารณะตลอดปี 2569 จึงแสดงให้เห็นการกระจายตัวของ “เหตุการณ์ใหญ่” ที่หนาแน่นกว่าปีปกติ ความหนาแน่นนี้เองก็กลายเป็นมุมมองที่น่าสนใจสำหรับการสังเกตว่าทางการจีนเล่าเรื่องการพัฒนาประเทศผ่านการบรรจบกันของจุดเปลี่ยนทางประวัติศาสตร์อย่างไร